Over Het scheve meisje - roman:

• Daan Manneke, componist: niet eerder zo gehoord, zo beleefd, zo getekend of onder woorden gebracht. In een beeldende, beschouwende, wakkere taal voltrekt zich de geschiedenis van dit gezin. Een mozaïek, een veelstemmig madrigaal, een filmscript, bildungsroman, prozagedichten, parallelle werelden.
• Ruth Terwiel, Brabant Cultureel: Het scheve meisje kan als roman met frictie en problemen gelezen worden, maar ook als beschrijving van de universele heldendaad die wij ‘opgroeien’ noemen. Doe mij dit boek maar in een rijtje met J.D. Salinger en Françoise Sagan.
• Hein van Kemenade, Libris-boekhandelaar: In een minutieuze, zorgvuldige stijl beschrijft Yvon Né het ontluikende bewustzijn van het meisje en ze weet de lezer met prachtige taal en scherpe beelden in de wereld van het kind te trekken.
• Camiel Hamans, Brabant Cultureel: Verontrustend is Het scheve meisje, omdat het toont hoe anders mensen die elkaar na staan de werkelijkheid kunnen zien en hoe onmogelijk contact en begrip daardoor worden.
• Bert Bevers, VVL-boekhouding: Heb me even een meisje gevoeld. Zó wist Yvon Né me mee te slepen in haar herinneringen aan haar jongste jaren. Het scheve meisje is een wonderschoon boek!
• Inge van Deutekom, Hebban: Deze sensitieve roman bevat mooie beelden en originele gedachten. Het conflict wordt geloofwaardig en voelbaar beschreven.
• Edine Wijnands, BN/DeStem: met haar eigen ervaringen vertelt ze over wat eigenlijk alle kinderen meemaken. Ze zijn een individu, zoekend naar hun plek in de wereld, maar worden als mens door de buitenwereld nog niet als vol gezien. Né geeft hen een stem.

Over De werkelijkheid houdt het lang vol - poëzie:

• Awater: Né pleit er in haar gedichten voor om je open te stellen voor de wereld en alles wat er in te vinden is, zonder direct een oordeel te vellen.
• Piet Gerbrandy, De Groene Amsterdammer: Dit is geëngageerde poëzie van een vrouw die zich grondig bezint op haar plaats in de wereld. Precair evenwicht tussen geïnteresseerde distantie en betrokken zintuiglijkheid.
• Nicole van Overstraeten, De Boekhouding: De Nederlandse dichteres Yvon Né is een fenomeen. Het vergt enige leesinspanning om haar intuïtieve reflexen, haar associaties en haar verrukkelijk talent voor verdichting te doorgronden. Intens, mooi en licht explosief noemen.
• Joop Leibrandt, Meander Magazine: gedichten waarin exacte, filosofische en licht absurdistisch invalshoeken elkaar afwisselen. Haar humor en zelfspot, én haar intelligentie houden je erbij. Een overtuigende dichter met een sterke persoonlijkheid.
• De Boekensalon:  een van de meest speelse dichters in ons taalgebied. Geen zoetgevooisde zinnen en zeker geen behaagzucht.
• Camiel Hamans, Brabant Cultureel: De poëzie van Né is niet vrijblijvend, scheert niet langs het oppervlak, maar graaft en boort.
• Ellen IJzerman, Hebban: Op speelse wijze en met humor laat Né ons nadenken. De wijze waarop dat gebeurt is terloops, grappig en vooral beeldend.
• Nicole des Bouvrie, Zinweb: Ook de werkelijkheid van de gedichten van Y. Né houdt het lang vol. Het schuurt, het spreekt, het wankelt. Je vraagt je af waar het vandaan komt: het gevoel overvallen te worden door de woorden die daar zo werkelijk maar zo onschuldig op papier staan.

Over Hier mag niets af zijn  - Verzamelde Gedichten:

• Michaël Zeeman, Voorwoord: Veel moderne Nederlandse poëzie gaat over zichzelf, over de tobberijen van de dichter of over diens ingenomenheid met wat hij, al tobbend over zichzelf en de poëzie, onder woorden heeft weten te krijgen. Daar doet Y. Né niet aan. Dat geeft haar gedichten iets krokants en het lezen ervan de verfrissende kracht van een eerste wandeling in het voorjaar. Je kikkert er van op.
• Jury Zeeuwse Boekenprijs: Dat alles wat we zien en beleven een beetje onaf blijft, zodat niet alles volledig in vervulling gaat en we weer met lege handen staan. Yvon Né weet de kern van deze problematiek te raken met uitgebalanceerde woorden en een barokke en tegelijk ook fragiele lijnvoering van de tekenpen. Deze uiterst subtiele symbiose maakt dat gevoel en verbeelding samensmelten tot een beleving waarvan je hoopt dat die nooit eindigt. Breekbare gedichten.
• Tom van Deel, NBD Biblion: De onophoudelijke beweeglijkheid, het nooit af mogen zijn, maakt de kern uit van haar literaire en beeldende kunst. Een opmonterend evenement. Er gebeurt te veel in om op te noemen. Y. Né is  ineens volop en aantrekkelijk aanwezig.
• Bert Bevers, Gemengde Berichten: beleving en verbeelding op het kruispunt van experiment en traditie. Yvon Né heeft een geheel eigen stijl ontwikkeld, die amper verwant is aan andere poëzie. Door het ganse boek is sprake van een intimistische zegging en originele beeldspraak. De dichteres heeft ook gevoel voor humor. Né evoceert en suggereert, en legt zelden iets expliciet op. Een dichteres die geen kunstgrepen nodig heeft maar met eenvoudige middelen veel effect weet te bereiken.